صورت دوازدهم در ذكر آن است كه اركان بيت الله به چه وجه تعمير و تأييد گرديد . براى اينكه ملعبهء ملوك نباشد از تاريخ تجديد حجّاج الى خلال سال يكهزار و بيستم ( 020 ) هجرت به تجديد بقعهء مقدسهء كعبه شرعا مساعدت نگرديد ، بدين جهت سقف منيف بيت اللّه و اركان او روى به خرابى آورده و به بعض علائم و آثار استدلال كرده شد كه اگر مدتى هم در اين باب چاره‌جويى نشود به كلى انهدام و انحطاط پيدا خواهد نمود . بنابراين اهالى مكّه در صدد استعلاج اين كيفيت برآمده به اتّفاق شريف ادريس كه امير مكّه بود با اعيان و سادات به دربار عثمانى نوشته و استدعا نمودند كه در اين باب آنچه مقتضى است مجرى كرده شود . اگرچه مستدعيات اهالى بلد ، اولياى امور عثمانى را تا يك درجه به وهم و تلاش دچار كرد ؛ و ليكن چون تجديد بيت معظم ملتزم آن بود كه بقعهء مباركه را به كلى منهدم و خراب سازند و چون حكم شرعى نيز بر اين جارى شده بود كه اگر اقّلا يك طرف آن محل مبارك سقوط نكند نمىتوان تعمير و تشييد كرد ؛ لهذا براى اينكه شرعا راهى پيدا